Από την Ιερά Μητρόπολη Χαλκίδος και τους συνεργαζόμενους Φορείς Ιατρικό Σύλλογο Ευβοίας, Φαρμακευτικό Σύλλογο Ευβοίας και το Τοπικό Παράρτημα του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού ανακοινώνεται ότι τα δύο ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΙΑΤΡΕΙΑ – ΦΑΡΜΑΚΕΙΑ (Χαλκίδος και Ιστιαίας), στα οποία εξυπηρετούνται συνολικά 300 άνεργοι και ανασφάλιστοι συνάνθρωποί μας, λειτουργούν από 1ης Οκτωβρίου 2014, ως εξής: Α. Κοινωνικό Ιατρείο – Φαρμακείο Χαλκίδος Στο κτίριο της Οικογενείας Αγγέλου Πνευματικού – Ευεργέτου της Ι. Μητροπόλεως, επί της οδού Μεσσαπίων 10 στη Χαλκίδα, κατά τις ημέρες Δευτέρα και Τετάρτη, από 15:00 έως 16:00 μ.μ..Β. Κοινωνικό Ιατρείο – Φαρμακείο Βορείου Ευβοίας:Στο κτίριο του ΚΕ.Σ.Ο. Ιστιαίας (Άνω Πλάτανος), κάθε Τετάρτη, από 17.00 έως 18.00 μ.μ.-Η Τράπεζα Τροφίμων και Ενδυμάτων της Ιεράς Μητροπόλεως Χαλκίδος,λειτουργεί στο κέντρο της Χαλκίδας, σε ισόγειο κατάστημα επί της οδού Αντωνίου 15. Οι ημέρες και ώρες λειτουργίας της Τράπεζας παραμένουν οι κάτωθι:Δευτέρα: 10.00 π.μ. – 2.00 μ.μ.Τρίτη: 4.00 – 8.00 μ.μ.Τετάρτη: 10.00 π.μ. –2.00 μ.μ.Πέμπτη: 4.00 – 8.00 μ.μ.Παρασκευή: 4.00 – 8.00 μ.μ.

Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2013

Ομιλία εις την κατά τον Τελώνην και τον Φαρισαίον του Κυρίου παραβολήν (Αγ. Γρηγόριος Παλαμάς)

Το σύνολο του ανθρωπίνου γένους διαχωρίζεται σε δύο τάξεις, διά της παρουσιάσεως του Τελώνου και του Φαρισαίου, την των ταπεινών και την των υπεροπτών. Το παράδειγμα του πρώτου δεικνύει ότι οφείλει ο άνθρωπος όχι μόνον ν’ απαρνηθεί την κακίαν, αλλά και να φθάσει στο σημείον ταπεινώσεως ώστε ν’ αυτοκατακριθεί.


1. Εφευρετικός είναι για το κακό ο νοερός προστάτης της κακίας· ικανός ν' αφαιρέσει ευθύς από την αρχή τα θεμέλια της αρετής που ήδη κατατίθενται στην ψυχή, δια της ανελπιστίας και της απιστίας, αλλ' επίσης ικανός πάλι να επιτεθεί δια της αδιαφορίας και της ραθυμίας εναντίον των τοίχων της οικίας της αρετής, την ώρα που ανεγείρονται, ακόμη δε και να κρημνίση δια της υπερηφανείας και της παραφροσύνης τον όροφο των αγαθών έργων οικοδομημένον ήδη. Αλλά κρατηθήτε, μη πτοηθήτε· διότι ο επιμελής είναι ευμηχανώτερος στα αγαθά και η αρετή έχει περισσότερη ισχύ γι' αντιπαράταξη προς την κακία, αφού διαθέτει την άνωθεν χορηγία και συμμαχία από τον ίδιο τον δυνάμενο τα πάντα και ενδυναμώνοντα από αγαθότητα όλους τους εραστάς της αρετής. Έτσι η αρετή όχι μόνο παραμένει αδιάσειστος από ποικίλα πονηρά μηχανήματα που παρασκευάζει ο Αντικείμενος, αλλά μπορεί και να σηκώσει και επαναφέρη όσους έπεσαν στον βυθό των κακών και να τους προσαγάγη εύκολα στον Θεό με την μετάνοια και την ταπείνωση.   

2. Δείγμα δε και διαρκής απόδειξις είναι τούτο. Πραγματικά ο Τελώνης, ενώ είναι τελώνης και, μπορoύμε να ειπούμε, ενώ ζει στον πυθμένα της αμαρτίας, ελαφρώνεται απλώς, αφού εκοινώνησε προς τους εναρέτως ζώντας με μόνο τον λόγο, κι αυτόν σύντομο, ανυψώνεται και υπερβαίνει κάθε κακία και, δικαιωμένος από τον αδέκαστο κριτή τον ίδιο, συγκαταλέγεται στο χορό των δικαίων. Εάν δε και ο Φαρισαίος για λόγο καταδικάζεται, παθαίνει τούτο διότι είναι φαρισαίος και νομίζει ότι είναι κάποιος αφ' εαυτού, και όχι διότι είναι πραγματικά δίκαιος· καταδικάζεται διότι εκφέρει αυθάδη λόγια, ανάμεσα στα οποία εκείνα που παροργίζουν τον Θεό δεν ειναι λιγώτερα από αυτά τα λόγια.

Τρίτη, 19 Φεβρουαρίου 2013

Ιερά Αγρυπνία για την εορτή του Αγίου Νικολάου του Πλανά στην Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου ΑΡΜΑ

Καθολικό Ιεράς Μονής ΑΡΜΑ

Από την Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου ΑΡΜΑ ανακοινώνεται ότι την Παρασκευή 1 Μαρτίου 2013 το βράδυ και με αφορμή την επικείμενη εορτή του νεοφανούς Αγίου Νικολάου του Πλανά, θα τελεσθεί ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ.
Στην Ιερά Αγρυπνία θα προεξάρχει και θα κηρύξει τον θείο λόγο ο Αρχιμ. π. Φιλόθεος Θεοχάρης, Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Ιεράς μας Μητροπόλεως, ενώ θα ψάλλουν μαθητές της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής της Ιεράς μας Μητροπόλεως, υπό την διεύθυνση του καθηγητού κ. Στυλιανού Μπενή.
Καλούνται οι ευσεβείς χριστιανοί μας να προσέλθουν στην Ιερά Μονή για την Ιερά Αγρυπνία και προετοιμασμένοι καταλλήλως να κοινωνήσουν τα Άχραντα Μυστήρια.
Ώρα ενάρξεως Αγρυπνίας: 8.30 μ.μ.
Πέρας Αγρυπνίας: 12.30 π.μ.
ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ
asg. nikolaos planas.jpg

Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2013

Το Ευαγγέλιο της Κυριακής - ΙΣΤ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ & Απόδοση σε απλή γλώσσα.

(Ματθ. κε´ 14-30)

Εἶπεν ὁ Κύριος τὴν παραβολὴν ταύτην· ῎Ανθρωπός τις ἀποδημῶν ἐκάλεσε τοὺς ἰδίους δούλους καὶ παρέδωκεν αὐτοῖς τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ, καὶ ᾧ μὲν ἔδωκε πέντε τάλαντα, ᾧ δὲ δύο, ᾧ δὲ ἕν, ἑκάστῳ κατὰ τὴν ἰδίαν δύναμιν, καὶ ἀπεδήμησεν εὐθέως. Πορευθεὶς δὲ ὁ τὰ πέντε τάλαντα λαβὼν εἰργάσατο ἐν αὐτοῖς καὶ ἐποίησεν ἄλλα πέντε τάλαντα. ῾Ωσαύτως καὶ ὁ τὰ δύο ἐκέρδησε καὶ αὐτὸς ἄλλα δύο. ῾Ο δὲ τὸ ἓν λαβὼν ἀπελθὼν ὤρυξεν ἐν τῇ γῇ καὶ ἀπέκρυψε
τὸ ἀργύριον τοῦ κυρίου αὐτοῦ. Μετὰ δὲ χρόνον πολὺν ἔρχεται ὁ κύριος τῶν δούλων ἐκείνων καὶ συναίρει μετ᾿ αὐτῶν λόγον. Καὶ προσελθὼν ὁ τὰ πέντε τάλαντα λαβὼν προσήνεγκεν ἄλλα πέντε τάλαντα λέγων· Κύριε, πέντε τάλαντά μοι παρέδωκας· ἴδε ἄλλα πέντε τάλαντα ἐκέρδησα ἐπ᾿ αὐτοῖς. ῎Εφη αὐτῷ ὁ κύριος αὐτοῦ· Εὖ, δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ! ἐπὶ ὀλίγα ἦς πιστός, ἐπὶ πολλῶν σε καταστήσω· εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ κυρίου σου. Προσελθὼν δὲ καὶ ὁ τὰ δύο τάλαντα λαβὼν εἶπε· Κύριε, δύο τάλαντά μοι παρέδωκας· ἴδε ἄλλα δύο τάλαντα ἐκέρδησα ἐπ᾿ αὐτοῖς. ῎Εφη αὐτῷ ὁ κύριος αὐτοῦ· Εὖ, δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ! ἐπὶ ὀλίγα ἦς πιστός, ἐπὶ πολλῶν σε καταστήσω· εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ κυρίου σου. Προσελθὼν δὲ καὶ ὁ τὸ ἓν τάλαντον εἰληφὼς εἶπε· Κύριε, ἔγνων σε ὅτι σκληρὸς εἶ ἄνθρωπος, θερίζων ὅπου οὐκ ἔσπειρας καὶ συνάγων ὅθεν οὐ διεσκόρπισας· καὶ φοβηθεὶς ἀπελθὼν ἔκρυψα τὸ τάλαντόν σου ἐν τῇ γῇ· ἴδε ἔχεις τὸ σόν. ᾿Αποκριθεὶς δὲ ὁ κύριος αὐτοῦ εἶπεν αὐτῷ· Πονηρὲ δοῦλε καὶ ὀκνηρέ! ᾔδεις ὅτι θερίζω ὅπου οὐκ ἔσπειρα καὶ συνάγω ὅθεν οὐ διεσκόρπισα! ἔδει οὖν σε βαλεῖν τὸ ἀργύριόν μου τοῖς τραπεζίταις, καὶ ἐλθὼν ἐγὼ ἐκομισάμην ἂν τὸ ἐμὸν σὺν τόκῳ. ῎Αρατε οὖν ἀπ᾿ αὐτοῦ τὸ τάλαντον καὶ δότε τῷ ἔχοντι τὰ δέκα τάλαντα. Τῷ γὰρ ἔχοντι παντὶ δοθήσεται καὶ περισσευθήσεται, ἀπὸ δὲ τοῦ μὴ ἔχοντος καὶ ὃ ἔχει ἀρθήσεται ἀπ᾿ αὐτοῦ· καὶ τὸν ἀχρεῖον δοῦλον ἐκβάλετε εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων. Ταῦτα λέγων ἐφώνει· ῾Ο ἔχων ὦτα ἀκούειν, ἀκουέτω.

 Απόδοση σε απλή γλώσσα. 

Εἶπε ὁ Κύριος αὐτὴ τὴν παραβολή· «῾Η βασιλεία τοῦ Θεοῦ μοιάζει μ᾿ ἕναν ἄνθρωπο ὁ ὁποῖος,

Ο Απόστολος της Κυριακής ΙΣΤ ΜΑΤΘΑΙΟΥ & Απόδοση σε απλή γλώσσα

(Β´ Τιμ. β´ 1-10) 
Τέκνον Τιμόθεε, ἐνδυναμοῦ ἐν τῇ χάριτι τῇ ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ, καὶ ἃ ἤκουσας παρ᾿ ἐμοῦ διὰ πολλῶν μαρτύρων, ταῦτα παράθου πιστοῖς ἀνθρώποις, οἵτινες ἱκανοὶ ἔσονται καὶ ἑτέρους διδάξαι. Σὺ οὖν κακοπάθησον ὡς καλὸς στρατιώτης ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ. Οὐδεὶς στρατευόμενος ἐμπλέκεται ταῖς τοῦ βίου πραγματείαις, ἵνα τῷ στρατολογήσαντι ἀρέσῃ. ᾿Εὰν δὲ καὶ ἀθλῇ τις, οὐ στεφανοῦται, ἐὰν μὴ νομίμως ἀθλήσῃ. Τὸν κοπιῶντα γεωργὸν δεῖ πρῶτον τῶν καρπῶν μεταλαμβάνειν. Νόει ἃ λέγω· δῴη γάρ σοι ὁ Κύριος σύνεσιν ἐν πᾶσι. Μνημόνευε ᾿Ιησοῦν Χριστὸν ἐγηγερμένον ἐκ νεκρῶν, ἐκ σπέρματος Δαυΐδ, κατὰ τὸ εὐαγγέλιόν μου, ἐν ᾧ κακοπαθῶ μέχρι δεσμῶν ὡς κακοῦργος· ἀλλ᾿ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ οὐ δέδεται. Διὰ τοῦτο πάντα ὑπομένω διὰ τοὺς ἐκλεκτούς, ἵνα καὶ αὐτοὶ σωτηρίας τύχωσι τῆς ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ μετὰ δόξης αἰωνίου.

Απόδοση σε απλή γλώσσα
Παιδί μου Τιμόθεε, νὰ παίρνεις δύναμη ἀπὸ τὴ χάρη ποὺ μᾶς ἔδωσε ὁ ᾿Ιησοῦς Χριστός. Κι ὅσα ἄκουσες ἀπὸ μένα μπροστὰ σὲ πολλοὺς μάρτυρες, αὐτὰ νὰ τὰ μεταδώσεις σὲ ἔμπιστους

Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 2013

Το Ευαγγέλιο της Κυριακής - ΙΕ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ & Απόδοση σε απλή γλώσσα.

(Ματθ. κβ´ 35-46) 
Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, νομικός τις προσῆλθε τῷ ᾿Ιησοῦ πειράζων αὐτὸν καὶ λέγων· Διδάσκαλε, ποία ἐντολὴ μεγάλη ἐν τῷ νόμῳ; ῾Ο δὲ ᾿Ιησοῦς ἔφη αὐτῷ· «᾿Αγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ διανοίᾳ σου». Αὕτη ἐστὶ πρώτη καὶ μεγάλη ἐντολή. Δευτέρα δὲ ὁμοία αὐτῇ· «᾿Αγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν». ᾿Εν ταύταις ταῖς δυσὶν ἐντολαῖς ὅλος ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται κρέμανται. Συνηγμένων δὲ τῶν Φαρισαίων ἐπηρώτησεν αὐτοὺς ὁ ᾿Ιησοῦς λέγων· Τί ὑμῖν δοκεῖ περὶ τοῦ Χριστοῦ; τίνος υἱός ἐστι; Λέγουσιν αὐτῷ· Τοῦ Δαυΐδ. Λέγει αὐτοῖς· Πῶς οὖν Δαυῒδ ἐν Πνεύματι Κύριον αὐτὸν καλεῖ λέγων, «Εἶπεν ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μου, κάθου ἐκ δεξιῶν μου ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου»; Εἰ οὖν Δαυῒδ καλεῖ αὐτὸν Κύριον, πῶς υἱὸς αὐτοῦ ἐστι; Καὶ οὐδεὶς ἐδύνατο αὐτῷ ἀποκριθῆναι λόγον, οὐδὲ ἐτόλμησέ τις ἀπ᾿ ἐκείνης τῆς ἡμέρας ἐπερωτῆσαι αὐτὸν οὐκέτι.

Απόδοση σε απλή γλώσσα
Εκεῖνο τὸν καιρό, κάποιος νομοδιδάσκαλος πλησίασε τὸν ᾿Ιησοῦ καί, γιὰ νὰ τὸν φέρει σὲ

Ο Απόστολος της Κυριακής ΙΕ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ & Απόδοση σε απλή γλώσσα.

(Β´ Κορ. δ´ 6-15) 
Αδελφοί, ὁ Θεὸς ὁ εἰπὼν ἐκ σκότους φῶς λάμψαι, ὃς ἔλαμψεν ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν πρὸς φωτισμὸν τῆς γνώσεως τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ ἐν προσώπῳ ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ. ῎Εχομεν δὲ τὸν θησαυρὸν τοῦτον ἐν ὀστρακίνοις σκεύεσιν, ἵνα ἡ ὑπερβολὴ τῆς δυνάμεως ᾖ τοῦ Θεοῦ καὶ μὴ ἐξ ἡμῶν, ἐν παντὶ θλιβόμενοι ἀλλ᾿ οὐ στενοχωρούμενοι, ἀπορούμενοι ἀλλ᾿ οὐκ ἐξαπορούμενοι, διωκόμενοι ἀλλ᾿ οὐκ ἐγκαταλειπόμενοι, καταβαλλόμενοι ἀλλ᾿ οὐκ ἀπολλύμενοι, πάντοτε τὴν νέκρωσιν τοῦ Κυρίου ᾿Ιησοῦ ἐν τῷ σώματι περιφέροντες, ἵνα καὶ ἡ ζωὴ τοῦ ᾿Ιησοῦ ἐν τῷ σώματι ἡμῶν φανερωθῇ. ᾿Αεὶ γὰρ ἡμεῖς οἱ ζῶντες εἰς θάνατον παραδιδόμεθα διὰ ᾿Ιησοῦν, ἵνα καὶ ἡ ζωὴ τοῦ ᾿Ιησοῦ φανερωθῇ ἐν τῇ θνητῇ σαρκὶ ἡμῶν. ῞Ωστε ὁ μὲν θάνατος ἐν ἡμῖν ἐνεργεῖται, ἡ δὲ ζωὴ ἐν ὑμῖν. ῎Εχοντες δὲ τὸ αὐτὸ πνεῦμα τῆς πίστεως κατὰ τὸ γεγραμμένον, «᾿Επίστευσα, διὸ ἐλάλησα», καὶ ἡμεῖς πιστεύομεν, διὸ καὶ λαλοῦμεν, εἰδότες ὅτι ὁ ἐγείρας τὸν Κύριον ᾿Ιησοῦν καὶ ἡμᾶς διὰ ᾿Ιησοῦ ἐγερεῖ καὶ παραστήσει σὺν ὑμῖν. Τὰ γὰρ πάντα δι᾿ ὑμᾶς, ἵνα ἡ χάρις πλεονάσασα διὰ τῶν πλειόνων τὴν εὐχαριστίαν περισσεύσῃ εἰς τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ.

Απόδοση σε απλή γλώσσα
Αδελφοί, ὁ Θεὸς ποὺ εἶπε μέσα ἀπὸ τὸ σκοτάδι νὰ λάμψει φῶς, αὐτὸς ἔλαμψε μέσα στὶς

Η Υπαπαντή του Κυρίου Το Ευαγγέλιο & Απόδοση στη νεοελληνική.

 Κατά Λουκάν (β΄ 22-40)
Τῷ καιρῷ εκείνω, ὅτε ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ καθαρισμοῦ αὐτῶν κατὰ τὸν νόμον Μωυσέως, ἀνήγαγον αὐτὸν εἰς Ἱεροσόλυμα παραστῆσαι τῷ Κυρίῳ, καθὼς γέγραπται ἐν νόμῳ Κυρίου ὅτι πᾶν ἄρσεν διανοῖγον μήτραν ἅγιον τῷ Κυρίῳ κληθήσεται, καὶ τοῦ δοῦναι θυσίαν κατὰ τὸ εἰρημένον ἐν νόμῳ Κυρίου, ζεῦγος τρυγόνων ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν.
Καὶ ἰδοὺ ἦν ἄνθρωπος ἐν Ἱεροσολύμοις ᾧ ὄνομα Συμεών, καὶ ὁ ἄνθρωπος οὗτος δίκαιος καὶ εὐλαβής, προσδεχόμενος παράκλησιν τοῦ Ἰσραήλ, καὶ Πνεῦμα ἦν Ἅγιον ἐπ᾿ αὐτόν· καὶ ἦν αὐτῷ κεχρηματισμένον ὑπὸ τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου μὴ ἰδεῖν θάνατον πρὶν ἢ ἴδῃ τὸν Χριστὸν Κυρίου. Καὶ ἦλθεν ἐν τῷ Πνεύματι εἰς τὸ ἱερόν· καὶ ἐν τῷ εἰσαγαγεῖν τοὺς γονεῖς τὸ παιδίον Ἰησοῦν τοῦ ποιῆσαι αὐτοὺς κατὰ τὸ εἰθισμένον τοῦ νόμου περὶ αὐτοῦ, καὶ αὐτὸς ἐδέξατο αὐτὸν εἰς τὰς ἀγκάλας αὐτοῦ καὶ εὐλόγησε τὸν Θεὸν καὶ εἶπε· νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου, δέσποτα, κατὰ τὸ ρῆμά σου ἐν εἰρήνῃ, ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου, ὃ ἡτοίμασας κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν. Φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν καὶ δόξαν λαοῦ σου Ἰσραήλ.
Καὶ ἦν Ἰωσὴφ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ θαυμάζοντες ἐπὶ τοῖς λαλουμένοις περὶ αὐτοῦ. Καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς Συμεὼν καὶ εἶπε πρὸς Μαριὰμ τὴν μητέρα αὐτοῦ· ἰδοὺ οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστασιν πολλῶν ἐν τῷ Ἰσραὴλ καὶ εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον. Καὶ σοῦ δὲ αὐτῆς τὴν ψυχὴν διελεύσεται ρομφαία, ὅπως ἂν ἀποκαλυφθῶσιν ἐκ πολλῶν καρδιῶν διαλογισμοί.
Καὶ ἦν Ἄννα προφῆτις, θυγάτηρ Φανουήλ, ἐκ φυλῆς Ἀσήρ· αὕτη προβεβηκυῖα ἐν ἡμέραις πολλαῖς, ζήσασα ἔτη μετὰ ἀνδρὸς ἑπτὰ ἀπὸ τῆς παρθενίας αὐτῆς, καὶ αὐτὴ χήρα ὡς ἐτῶν ὀγδοήκοντα τεσσάρων, ἣ οὐκ ἀφίστατο ἀπὸ τοῦ ἱεροῦ νηστείαις καὶ δεήσεσι λατρεύουσα νύκτα καὶ ἡμέραν· καὶ αὕτη αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἐπιστᾶσα ἀνθωμολογεῖτο τῷ Κυρίῳ καὶ ἐλάλει περὶ αὐτοῦ πᾶσι τοῖς προσδεχομένοις λύτρωσιν ἐν Ἱερουσαλήμ.
Καὶ ὡς ἐτέλεσαν ἅπαντα τὰ κατὰ τὸν νόμον Κυρίου, ὑπέστρεψαν εἰς τὴν Γαλιλαίαν εἰς τὴν πόλιν ἑαυτῶν Ναζαρέτ. Τὸ δὲ παιδίον ηὔξανε καὶ ἐκραταιοῦτο πνεύματι πληρούμενον σοφίας, καὶ χάρις Θεοῦ ἦν ἐπ᾿ αὐτό.
         
Απόδοση στη νεοελληνική:
Τον καιρό εκείνο, ὅταν συμπληρώθηκαν οἱ ἡμέρες τοῦ καθαρισμοῦ, σύμφωνα πρὸς τὸν Μωσαϊκὸν

Η Υπαπαντή του Κυρίου Ο Απόστολος & Απόδοση στη νεοελληνική.

 Προς Εβραίους Επιστολή Παύλου (ζ΄ 7-17)
Ἀδελφοί, χωρὶς πάσης ἀντιλογίας τὸ ἔλαττον ὑπὸ τοῦ κρείττονος εὐλογεῖται. Καὶ ὧδε μὲν δεκάτας ἀποθνήσκοντες ἄνθρωποι λαμβάνουσιν, ἐκεῖ δὲ μαρτυρούμενος ὅτι ζῇ. Καὶ ὡς ἔπος εἰπεῖν, διὰ Ἀβραὰμ καὶ Λευῒ ὁ δεκάτας λαμβάνων δεδεκάτωται· ἔτι γὰρ ἐν τῇ ὀσφύϊ τοῦ πατρὸς ἦν ὅτε συνήντησεν αὐτῷ ὁ Μελχισεδέκ.
Εἰ μὲν οὖν τελείωσις διὰ τῆς Λευϊτικῆς ἱερωσύνης ἦν· ὁ λαὸς γὰρ ἐπ' αὐτῇ νενομοθέτητο· τίς ἔτι χρεία κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδὲκ ἕτερον ἀνίστασθαι ἱερέα καὶ οὐ κατὰ τὴν τάξιν Ἀαρὼν λέγεσθαι; Μετατιθεμένης γὰρ τῆς ἱερωσύνης ἐξ ἀνάγκης καὶ νόμου μετάθεσις γίνεται. Ἐφ' ὃν γὰρ λέγεται ταῦτα, φυλῆς ἑτέρας μετέσχηκεν, ἀφ' ἧς οὐδεὶς προσέσχηκε τῷ θυσιαστηρίῳ. Πρόδηλον γὰρ ὅτι ἐξ ᾿Ιούδα ἀνατέταλκεν ὁ Κύριος ἡμῶν, εἰς ἣν φυλὴν οὐδὲν περὶ ἱερωσύνης Μωϋσῆς ἐλάλησε. Καὶ περισσότερον ἔτι κατάδηλόν ἐστιν, εἰ κατὰ τὴν ὁμοιότητα Μελχισεδὲκ ἀνίσταται ἱερεὺς ἕτερος, ὃς οὐ κατὰ νόμον ἐντολῆς σαρκικῆς γέγονεν, ἀλλὰ κατὰ δύναμιν ζωῆς ἀκαταλύτου· μαρτυρεῖ γὰρ ὅτι σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ.
         
Απόδοση στη νεοελληνική:
Ἀδελφοί, ἀναντιρρήτως τὸ μικρότερον εὐλογεῖται ἀπὸ τὸ μεγαλύτερον. Εἰς τὴν μίαν περίπτωσιν

π. Κων. Καλλιανοῦ - Ἔπαρσις των χειρῶν μου... (Μικρά κεφάλαια περί προσευχῆς)

" Ἔπαρσις τῶν χειρῶν μου.............."
(Μικρά κεφάλαια περί προσευχῆς)
Στὴν ἱερὴ Μνήμη τοῦ σεβαστοῦ μου Μαρκέλλου μοναχοῦ Καρακαλλινοῦ
1. Ὁ λόγος μου εἶναι πολύ φτωχός, ὥστε νά διαβεῖ τά ὅριά του καί
νά προσεγγίσει τό μεγαλειῶδες τῆς προσευχῆς ἱερό τοπίο, ὅπου τό εἶναι
εἰσέρχεται στήν εὐλογημένη συνάντηση μέ τό Θεό. Γιατί τήν ἐπιζητοῦμε
αὐτή τή συνάντηση, μάλιστα σέ ὧρες πικραμένες, σέ στιγμές μοναξιᾶς
καί ἀπελπισίας, ὅταν οἱ βεβαιότητες, ὅσον ἀφορᾶ τά ἀνθρώπινα
πράγματα καί ζητήμτα, ἐξαντλοῦνται ἤ βαραίνουν σέ σημεῖο νά μᾶς
ὁδηγοῦν, νά μᾶς παρασύρουν σέ βυθούς ἀπωλεἰας. Γι᾿ αὐτό πολύ σωστα
γράφτηκε πώς "προσευχή σημαίνει ἀναζήτηση τοῦ Θεοῦ, συνάντηση μέ
τόν Θεό, καί προώθηση πιό πέρα ἀπό τή συνάντηση, στήν κοινωνία μαζί
Του."( Μητροπολίτης Ἀντώνιος τοῦ Σουρόζ). Μέσα ἀπό τήν ἀναζήτηση
λοιπόν αὐτή καί τή συνάντηση, ἀρχίζει νά δημιουργεῖται ἡ εἰλικρινής
σχέση Θεοῦ καί ἀνθρώπου, ἡ ὁποία καθορίζεται ἀπό τόν βαθμό τῆς

Ἀγγέλου Μαντᾶ - Τό πρόταγμα τῆς Παιδείας καί οἱ Τρεῖς Ἱεράρχες

ΑΓΓΕΛΟΣ Γ. ΜΑΝΤΑΣ, δρ φ.
ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΩΝ
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ, ΔΙΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΑΠΟ
ΤΗΝ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΙΔΗΨΟΥ, ΣΤΙΣ 28-01-13.
ΤΙΤΛΟΣ ΟΜΙΛΙΑΣ: «ΤΟ ΠΡΟΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙ
ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ»
Πανοσιολογιώτατοι,
Σεβαστοὶ πατέρες,
κύριοι ἐκπρόσωποι τῶν τοπικῶν ἀρχῶν,
Ἀγαπητοὶ συνάδελφοι,
Κυρίες καὶ κύριοι,
Ζοῦμε καιρούς χαλεπούς, δὲν ὑπάρχει καμιά ἀμφιβολία.
Ἡ πατρίδα χειμάζεται, ὁ πολίτης ταλανίζεται, ἡ ελληνική ψυχή
πληγώνεται καὶ ταπεινώνεται καθημερινὰ ἀπὸ τὰ λάθη τὰ
δικά μας καὶ ἀπὸ τὴ σκληρότητα τῶν ἰσχυρῶν τῆς γῆς. Ζοῦμε
μιὰ πρωτοφανὴ καὶ δυσπερίγραπτη κρίση, ποὺ δοκιμάζει τὰ
ὅρια καὶ τὶς ἀντοχές μας. Καθημερινὰ καὶ σὲ ποικίλους τόνους
ἀκοῦμε ὅτι ἡ ἔξοδος ἀπὸ τὴν κρίση θὰ ἔρθει μέσα ἀπὸ τὴν
ἀνάπτυξη. Κι ὅτι γιὰ τὴν ἀνάπτυξη αὐτὴ χρειαζόμαστε ὑψηλὰ
ἐπίπεδα παιδείας καὶ ἀνάλογης ποιότητας ἐκπαίδευση.
Κι εἶναι αὐτό, ἀναντίρρητα, μιὰ μεγάλη ἀλήθεια. Δὲν
εἶναι ὅμως ὅλη ἡ ἀλήθεια.
Βεβαίως, ἡ οἰκονομικὴ ἀνάκαμψη καὶ ἡ συνδεδεμένη μὲ
αὐτὴν κοινωνικὴ καὶ πολιτικὴ ἀνάταση δὲν ἐπιτυγχάνονται
χωρὶς παιδεία καὶ ἐκπαίδευση. Πάντοτε ἴσχυε αὐτό, ἰσχύει
ὅμως κατ’ ἐξοχὴν στὶς μέρες μας. Στὴν ἐποχή, δηλαδή, κατὰ
τὴν ὁποία κυριαρχεῖ ἡ δύναμη τῆς πληροφορίας. Εἶναι πλέον
γνωστὸ ὅτι ἡ οἰκονομικὴ δύναμη ποὺ βασίζεται στὴν ἀπόκτηση
καὶ τὴν ἀξιοποίηση τῶν πληροφοριῶν εἶναι κατὰ πολὺ
σπουδαιότερη ἀπὸ τὴν ἁπλὴ παραγωγὴ προϊόντων. Ἡ γνώση
ἑπομένως ἀποτελεῖ προϋπόθεση ἐκ τῶν ὧν οὐκ ἄνευ ὄχι μόνο
γιὰ τὴν οἰκονομικὴ εὐδοκίμηση ἀτόμων καὶ λαῶν, ἀλλὰ καὶ γιὰ
τὸν στοιχειωδέστερο προσανατολισμὸ καὶ τὴν ἁδρομερέστερη
1
ἔστω προσαρμογὴ στὸν καινούργιο αἰώνα. Καὶ εἶναι σωστὴ ἡ
ρήση σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία «ἡ καλύτερη ἐπένδυση γιὰ μιὰ
χώρα εἶναι ἡ ἐπένδυση στὴν παιδεία». Τὸ πρόταγμα τῆς
παιδείας προβάλλει λοιπὸν ὡς ἀδήριτη ἀναγκαιότητα γιὰ μιὰ
χώρα ποὺ εὐελπιστεῖ νὰ ἀνακτήσει τὴν οἰκονομικὴ καὶ
πολιτικὴ εὐστάθειά της, καὶ συνάμα τὴν ἀξιοπρέπεια καὶ τὸν
αὐτοσεβασμὸ τῶν πολιτῶν της.
Ὅμως ἡ κρίση δὲν εἶναι μόνο ἐπιχώριο φαινόμενο. Ἡ ξένη
εἰδησεογραφία μᾶς βομβαρδίζει κάθε βράδυ μὲ εἰκόνες
ἀπόγνωσης καὶ φρίκης ἀπὸ κάθε γωνιὰ τῆς ὑφηλίου καὶ μᾶς
γεμίζει μὲ ἀπελπισία γιὰ τὸ μέλλον τῆς ἀνθρωπιᾶς στὸν
πλανήτη, γιὰ τὰ περιθώρια διάσωσης τῆς κοινῆς λογικῆς, ἀλλὰ
καὶ γιὰ τὴν τύχη τῆς ἀνθρωπότητας ὁλόκληρης, στὴν ὑλική της
ὑπόσταση, μὲ δεδομένη τὴν ἄλογη καὶ αὐτοκαταστροφικὴ
οἰκολογικὴ συμπεριφορὰ τοῦ σύγχρονου ἀνθρώπου, ὅπου τῆς
γῆς. Ζοῦμε, λοιπόν, μιὰ πολυεπίπεδη κρίση, καὶ κυρίως μιὰ
κρίση ποὺ ξεπερνάει τὰ ἐθνικὰ ὅρια καὶ προσλαμβάνει
παγκόσμιες διαστάσεις.

Κωνσταντίνου Στεργίου - Ὁμιλία στούς Τρεῖς Ἱεράρχες (30.1.2013)

Σεβασμιότατε Μητροπολίτα Χαλκίδος, Ιστιαίας και
Βορείων Σποράδων κ. Χρυσόστομε.
Σεβαστοί Πατέρες,
κ. Συνταγματάρχα, εκπρόσωπε του Στρατηγού,
κοι Εκπρόσωποι της Δημοτικής Αρχής,
κοι Σχολικοί Σύμβουλοι,
κοι Διευθυντές Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας
Εκπαίδευσης Ν. Ευβοίας,
Κυρίες και κύριοι Διευθυντές των σχολικών μονάδων της
πόλεως μας,
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Αγαπητά μας παιδιά.
Είναι κοινή διαπίστωση όλων, όσων ζουν με προβλη-
ματισμό την εποχή μας, ότι ο άνθρωπος σήμερα διέρχεται μια
από τις μεγαλύτερες κρίσεις της ιστορίας του. Η σημερινή
κοινωνία με τα μέσα που διαθέτει, αντί να οδηγεί τον άνθρωπο
στην αρετή και στη λύτρωση, τον οδηγεί σε νέες μορφές
δουλείας και στην άρνηση κάθε νοήματος και λογικής.
Έχουν κατασκευάσει οι τεχνοκράτες ένα κόσμο εγκόσμιο
χωρίς κανένα σύνδεσμο με τις πνευματικές πραγματικότητες,
ένα κόσμο αντιανθρώπινο θα λέγαμε, γιατί θεμέλιο αυτού είναι
η πίστη πως ο άνθρωπος έχει μόνο σώμα, έχει μόνο υλικές
ανάγκες.
Έτσι λοιπόν ο σύγχρονος άνθρωπος που χάνεται μέσα
στις τεράστιες τεχνικές εφευρέσεις και επιτεύγματα και στο
ατελείωτο ψυχικό του κενό, ζητάει οδηγούς, συμπαραστάτες,
που θα μπορέσουν να τον βοηθήσουν να ανακαλύψει το νόημα
και την αληθινή χαρά της ζωής.
Έχουν περάσει από τον κόσμο μας χιλιάδες άνθρωποι
που τα ονόματά τους, θα μείνουν αλησμόνητα, γιατί πρόσφε-
ραν σπουδαίες υπηρεσίες στην ανθρωπότητα. Θα τους θυ-
μόμαστε πάντοτε γιατί φώτισαν, έλαμψαν, οδήγησαν, δίδαξαν,
άνοιξαν νέους ορίζοντες προσφέροντας τη ζωή τους στο βωμό
των αγνών ιδανικών.