Από την Ιερά Μητρόπολη Χαλκίδος και τους συνεργαζόμενους Φορείς Ιατρικό Σύλλογο Ευβοίας, Φαρμακευτικό Σύλλογο Ευβοίας και το Τοπικό Παράρτημα του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού ανακοινώνεται ότι τα δύο ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΙΑΤΡΕΙΑ – ΦΑΡΜΑΚΕΙΑ (Χαλκίδος και Ιστιαίας), στα οποία εξυπηρετούνται συνολικά 300 άνεργοι και ανασφάλιστοι συνάνθρωποί μας, λειτουργούν από 1ης Οκτωβρίου 2014, ως εξής: Α. Κοινωνικό Ιατρείο – Φαρμακείο Χαλκίδος Στο κτίριο της Οικογενείας Αγγέλου Πνευματικού – Ευεργέτου της Ι. Μητροπόλεως, επί της οδού Μεσσαπίων 10 στη Χαλκίδα, κατά τις ημέρες Δευτέρα και Τετάρτη, από 15:00 έως 16:00 μ.μ..Β. Κοινωνικό Ιατρείο – Φαρμακείο Βορείου Ευβοίας:Στο κτίριο του ΚΕ.Σ.Ο. Ιστιαίας (Άνω Πλάτανος), κάθε Τετάρτη, από 17.00 έως 18.00 μ.μ.-Η Τράπεζα Τροφίμων και Ενδυμάτων της Ιεράς Μητροπόλεως Χαλκίδος,λειτουργεί στο κέντρο της Χαλκίδας, σε ισόγειο κατάστημα επί της οδού Αντωνίου 15. Οι ημέρες και ώρες λειτουργίας της Τράπεζας παραμένουν οι κάτωθι:Δευτέρα: 10.00 π.μ. – 2.00 μ.μ.Τρίτη: 4.00 – 8.00 μ.μ.Τετάρτη: 10.00 π.μ. –2.00 μ.μ.Πέμπτη: 4.00 – 8.00 μ.μ.Παρασκευή: 4.00 – 8.00 μ.μ.

Σάββατο, 31 Μαΐου 2014

ΔΙΑΛΕΞΗ ΣΤΗ ΧΑΛΚΙΔΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΓΟΥΜΕΝΟ ΤΗΣ Ι. ΜΟΝΗΣ ΚΟΥΤΛΟΥΜΟΥΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

Την Δευτέρα 2 Ιουνίου, στις 7:30 το απόγευμα, στην Εστία Γνώσης Χαλκίδας (Κόκκινο Σπίτι) θα πραγματοποιηθεί διάλεξη, του Kαθηγουμένου της Ιεράς Μονής Κουτλουμουσίου του Αγίου Όρους Αρχιμανδρίτου κ. Χριστοδούλου, με θέμα «Η παγκοσμιοποίηση και το άβατο του Αγίου Όρους».
Η διάλεξη θα μεταδοθεί απευθείας από το Άγιον Όρος, μέσω του συστήματος «ΤηλΕστία» της Εστίας Γνώσης Χαλκίδας. Μετά την ολοκλήρωση της διάλεξης θα τεθούν ερωτήσεις από το κοινό.
Η εκδήλωση πραγματοποιείται με τις ευλογίες του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Χαλκίδος κ. Χρυσοστόμου και την στήριξη του Συλλόγου Ευβοέων Φίλων του Αγίου Όρους.

ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΗΜΕΙΩΣΕ Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ

Ιδιαίτερη επιτυχία σημείωσε η Εκδήλωση του ιστορικού Συλλόγου Κωνσταντινουπολιτών Αθηνών, η οποία πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 28 Μαΐου 2014 το απόγευμα στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του Πολεμικού Μουσείου Αθηνών, αφιερωμένη στην Άλωση της Κωνσταντινούπολης, με θέμα «Ο ΑΠΟΗΧΟΣ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΑΪΚΗ ΨΥΧΗ», στην οποία συμμετείχε η Χορωδία Παραδοσιακής Μουσικής της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής της Ιεράς Μητροπόλεως Χαλκίδος, υπό την διεύθυνση του Καθηγητού και Πρωτοψάλτου κ. Θεοδώρου Κοκκορίκου.
 Το Αθηναϊκό κοινό, αλλά και αρκετοί Χαλκιδείς, απόλαυσαν την Χορωδία Παραδοσιακής Μουσικής, να αποδίδει με θαυμάσιο τρόπο Θρήνους της Αλώσεως, από την δημοτική μουσική μας παράδοση, με τη συνοδεία της Ορχήστρας Παραδοσιακών Οργάνων, την οποία αποτελούσαν οι Ανδρέας Σκάνδαλος στο Κανονάκι, Διονύσιος Θεοδόσης στο Κλαρίνο, Κωνσταντίνος Κίκκιλης στο Βιολί, Ηλίας Μαυρίκης στο Λαούτο και Μιχαήλ Μπακάλης στα
Κρουστά.
Στην έναρξη της Εκδήλωσης, ο κ. Αντώνιος Λαμπίδης – Πρόεδρος του Ιστορικού Συλλόγου Κωνσταντινουπολιτών, καλωσόρισε τους παρισταμένους και ευχαρίστησε τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Χαλκίδος κ. Χρυσόστομο στο πρόσωπο του παρισταμένου Γενικού Αρχιερατικού Επιτρόπου του Αρχιμ. Φιλοθέου Θεοχάρη, για την ευλογία της παρουσίας της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής στην Εκδήλωση.
Το Πρόγραμμα της Εκδήλωσης, το οποίο επιμελήθηκε ο ομιλητής, αντιστράτηγος ε.α. κ. Ιωάννης Βερβενιώτης, περιελάμβανε το Χρονικό της Αλώσεως και είχε ως θέμα τον «ΑΠΟΗΧΟ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ ΣΤΗΝ  ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΑΪΚΗ ΨΥΧΗ», όπως διαδόθηκε μέσα από τούς θρήνους και τα ποιήματα της ελληνικής λαϊκής παράδοσής μας, τα οποία απέδωσε η Χορωδία, οι σολίστ κ. Δήμος Τσίμπος, κ. Γεώργιος Καραγκούνης και  κ. Κωνσταντίνος Χριστογεώργος, ο αφηγητής κ. Ευάγγελος Στάμου, οι απαγγελίες της κ. Κυριακής Παπαγρηγορίου και του μαθητή Γεωργίου Κουλοχέρη, ενώ παράλληλα, με την ευθύνη της κ. Χριστίνας Βερβενιώτη, προβάλλονταν εικόνες, φωτογραφίες και χάρτες με θέμα την Άλωση, καθώς και τα λόγια των ποιημάτων και των τραγουδιών, υποβοηθητικά για τους παρισταμένους, ώστε να μπουν στο «πνεύμα» της Εκδήλωσης.
Ο κ. Βερβενιώτης άρχισε την ομιλία του με το γνωστό δημοτικό τραγούδι του Πανελληνίου Θρήνου της «Αγιά Σοφιάς»: «Σημαίνει ο Θός, σημαίνει η γης, σημαίνουν τα επουράνια, σημαίνει κι η Αγιά Σοφιά, το μέγα μοναστήρι..» και συνέχισε επισημαίνοντας ότι  «...το τραγικό γεγονός της Αλώσεως συγκίνησε και συγκλόνισε βαθειά την Εθνική μας ψυχή. Εκίνησε καλάμους των εγγραμμάτων στο να γράψουν ιστορία. Έκαμε τη λαϊκή φαντασία να δημιουργήσει το θρυλικό μαρμαρωμένο βασιλιά σαν εγγύηση και οδηγό για την μελλοντική πορεία του Γένους. Και να παρηγορεί τη βαρυπενθούσα και κλαίουσα Θεοτόκο  για το χαμό της Πόλης που ήταν στη χάρη της αφιερωμένη. Έκαμε στιχουργούς να αφιερώσουν ποιήματα στον χαμό της άμοιρης Πόλης και στο δραματικό αλλά ηρωικό τέλος του Βασιλιά της Κωνσταντίνου Παλαιολόγου και την λαϊκή ψυχή  να συνθέσει θρήνους και τραγούδια που τα έψαλαν την αναστάσιμη περίοδο του Πάσχα σαν παρήγορη νοσταλγία του ένδοξου παρελθόντος και ελπιδοφόρα υπόσχεση της μελλοντικής αναστάσεως του γένους...», ενώ κατέληξε λέγοντας ότι «η Πόλη  των ονείρων μας δική μας θα παραμείνει, αρκεί να την θυμόμαστε, αρκεί να μην αφήσουμε ΠΟΤΕ να αλωθεί μέσα μας».
            Κατά την διάρκεια του Χρονικού, η Χορωδία απέδωσε τους εξής Ύμνους, τραγούδια, ποιήματα και Θρήνους της Αλώσεως, αποσπάσασα τα ευμενή σχόλια και τον δίκαιο έπαινο όλων των παρακολουθησάντων την Εκδήλωση, μεταξύ των οποίων και ο εκπρόσωπος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου, Πανοσιολογιώτατος Αρχιμ. κ. Πλάτων Κρικρής, Ιδιαίτερος Γραμματεύς του Μακαριωτάτου παρά τη Ιερά Συνόδω.
  • Όντεν εθεμελιώνασιν – Ριζίτικο Κρήτης
  • Κύριε ελέησον... (ήχος πλ. α´ πεντάφωνος)
  • Την πάσαν ελπίδα μου... (ήχος β´)
  • Γιατί  πουλί μ’ δεν κελαηδείς - Θρήνος Θράκης
  • Πάρθεν? η Ρωμανία - Θρήνος Πόντου
  • Σήκω καημένε Κωνσταντή - Θρήνος Στ. Ελλάδος-Θεσσαλίας
  • Έψελναν όλες οι εκκλησιές - Θρήνος Αν. Θράκης- Μ. Ασίας
  • Εσείς πουλιά μ’ πετούμενα - Θρήνος Νιγρίτας Σερρών
  • Τρία καράβια - Θρήνος Αν. Θράκης
  • Της καλογριάς - Θρήνος Ηπείρου
  • Της Αγιά Σοφιάς - Θρήνος Πανελλήνιος.
  • Ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς - Ποίημα Γ. Βιζυηνού
  • Τα ευζωνάκια - Δημοτικοφανές, στιχ. Ζαχ. Παπαντωνίου.

Πολυαρχιερατικός Εσπερινός στην Παναγία Δοβρά (ΦΩΤΟ)

PanigirisAgiouLoukaEsperinos2014-6
Τελέστηκε το απόγευμα της Παρασκευής 30 Μαΐου στον Ιερό Ναό του Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Συμφρουπόλεως του Ιατρού της Ιεράς Μονής Δοβρά Βεροίας ο πολυαρχιερατικός εσπερινός της εορτής της μετακομοιδής των ιερών λειψάνων του.
Η εορτή μεταφέρθηκε ειδικά φέτος κατά δύο ημέρες επειδή συνέπιπτε με την εορτή της Αναλήψεως (29 Μαΐου).
Στον εσπερινός χοροστάτησε και κήρυξε τον θείο λόγο ο Σεβ. Μητροπολίτης Χαλκίδος κ. Χρυσόστομος, ο οποίος αναφέρθηκε στην μεγάλη προσωπικότητα του Αγίου Λουκά, καθώς και στην μαρτυρική του βιοτή.
Επίσης συγχοροστάτησαν οι Σεβ. Μητροπολίτες Καστορίας κ. Σεραφείμ και Βεροίας κ. Παντελεήμων.

ΠΗΓΗ:http://www.romfea.gr/epikairotita/24638-2014-05-30-20-38-42

Οι Ιερές Ακολουθίες  μεταδόθηκαν από τον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Ιεράς Μητροπόλεώς μας στους 97, 7 μεγακύκλους των FM.

PanigirisAgiouLoukaEsperinos2014-3
PanigirisAgiouLoukaEsperinos2014-4
PanigirisAgiouLoukaEsperinos2014-5

Λαμπρό Πολυαρχιερατικό Συλλείτουργο στην Κατερίνη (ΦΩΤΟ)



ana-kat-24
Κατερίνη | Αιμίλιος Πολυγένης
Με ιδιαίτερη μεγαλοπρέπεια εορτάστηκε σήμερα, Πέμπτη 29 Μαϊου η Δεσποτική εορτή της Αναλήψεως του Κυρίου, στον πανηγυρίζοντα Ιερό Μητροπολιτικό Ναό της Κατερίνης.
Το πρωί τελέστηκε λαμπρό πολυαρχιερατικό συλλείτουργο, προεξάρχοντος του Σεβ. Μητροπολίτη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμονα.
Επίσης συλλειτούργησαν οι Μητροπολίτες Τριπόλεως κ. Θεοφύλακτος (Πατριαρχείο Αλεξανδρείας), Χαλκίδος κ. Χρυσόστομος, Κοζάνης κ. Παύλος, Κορίνθου κ. Διονύσιος και ο οικείος Ποιμενάρχης Κίτρους κ. Γεώργιος.
Να σημειωθεί ότι από χθες στον Μητροπολιτικό Ναό της Αναλήψεως συρρέει πλήθους πιστών για να προσκυνήσουν την τιμία κάρα του Οσίου Δαυϊδ, την οποία μετέφερε στην Κατερίνη ο Καθηγούμενος της Μονής Αρχιμ. Γαβριήλ.
Τον Θείο Λόγο κήρυξε ο Σεβ. Μητροπολίτης Βεροίας κ. Παντελεήμων, ο οποίος αναφέρθηκε στην ανάληψη του Θεάνθρωπου.
''Ο σύγχρονος άνθρωπος έχει ξεφτιλίσει το ανθρώπινο σώμα, το οποίο ο Χριστός με την ανάληψη του το εδόξασε'', ανέφερε μεταξύ άλλων ο κ. Παντελεήμων.

ΠΗΓΗ:  http://www.romfea.gr/ektakta-nea-2/24599-2014-05-29-06-24-02
ana-kat-1
ana-kat-2
ana-kat-3
ana-kat-4
ana-kat-5
ana-kat-6

Δευτέρα, 26 Μαΐου 2014

Όσιος Ιωάννης ο Ρώσσος




Εορτάζει στις 27 Μαΐου εκάστου έτους.
Βιογραφία
Ο Όσιος Ιωάννης γεννήθηκε σε ένα χωριό της λεγομένης Μικράς Ρωσίας, περί το 1690 μ.Χ., από γονείς ευλαβείς και ενάρετους. Όταν έφθασε σε νόμιμη ηλικία στρατεύθηκε, ενώ βασίλευε στη Ρωσία ο Μέγας Πέτρος. Έλαβε μέρος στον πόλεμο που έκανε εκείνος ο τολμηρός τσάρος εναντίον των Τούρκων κατά το 1711 μ.Χ., και συνελήφθη αιχμάλωτος από τους Τατάρους. Οι Τάταροι τον πούλησαν σε έναν Οθωμανό αξιωματικό Ίππαρχο, που καταγόταν από το Προκόπιον της Μικράς Ασίας, το οποίο βρίσκεται πλησίον στην Καισάρεια της Καππαδοκίας. Ο αγάς τον πήρε μαζί του στο χωριό του. Πολλοί από τους αιχμαλώτους συμπατριώτες του αρνήθηκαν την πίστη του Χριστού και έγιναν Μουσουλμάνοι, είτε γιατί κάμφθηκαν από τις απειλές, είτε γιατί δελεάστηκαν από τις υποσχέσεις και τις προσφορές υλικών αγαθών.

Ο Ιωάννης, όμως, ήταν από μικρός αναθρεμμένος με παιδεία και νουθεσία Κυρίου και αγαπούσε πολύ τον Θεό και την πίστη των πατέρων του. Ήταν από εκείνους τους νέους, όπου τους σοφίζει η γνώση του Θεού, όπως κήρυξε ο σοφός Σολομών, λέγοντας: «Ο δίκαιος είναι γνωστικός και στη νεότητά του. Διότι τιμημένο γήρας δεν είναι το πολυχρόνιο, ούτε μετριέται με τον αριθμό των ετών. Η φρονιμάδα πιο νέους ανθρώπους είναι σεβάσμια ωσάν να είναι φέροντες και ο καθαρός βίος τους κάνει ωσάν να είναι γέροντες πολύμαθοι».

Έτσι, λοιπόν, και ο μακάριος Ιωάννης, έχοντας την σοφία που δίδει ο Θεός σε εκείνους που τον αγαπούν, έκανε υπομονή στη δουλεία και στην κακομεταχείρηση του αφέντη του και στις ύβρεις και τα πειράγματα των Οθωμανών, οι οποίοι τον φώναζαν «κιαφίρη», δηλαδή άπιστο, φανερώνοντάς του την περιφρόνηση και την απέχθειά τους. Στον αφέντη του και σε όσους τον παρακινούσαν να αρνηθεί την πίστη του, αποκρινόταν με σθεναρή γνώμη ότι προτιμούσε να πεθάνει, παρά να πέσει σε τέτοια φοβερή αμαρτία. Στον αγά είπε: «Εάν με αφήσεις ελεύθερο στην πίστη μου, θα είμαι πολύ πρόθυμος στις διαταγές σου. Αν

ΠΕΜΠΤΗ ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ Το Ευαγγέλιο & Μετάφραση στη νεοελληνική

  Κατά Λουκάν (κδ΄ 36-53)

Ἐν ταῖς ημέραις εκείναις, ἔστη ὁ Ἰησοῦς ἐν μέσῳ τῶν μαθητῶν καὶ λέγει αὐτοῖς· εἰρήνη ὑμῖν. Πτοηθέντες δὲ καὶ ἔμφοβοι γενόμενοι ἐδόκουν πνεῦμα θεωρεῖν. Καὶ εἶπεν αὐτοῖς· τί τεταραγμένοι ἐστέ, καὶ διατί διαλογισμοὶ ἀναβαίνουσιν ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν; Ἴδετε τὰς χεῖράς μου καὶ τοὺς πόδας μου, ὅτι αὐτὸς ἐγώ εἰμι· ψηλαφήσατέ με καὶ ἴδετε, ὅτι πνεῦμα σάρκα καὶ ὀστέα οὐκ ἔχει καθὼς ἐμὲ θεωρεῖτε ἔχοντα.
Καὶ τοῦτο εἰπὼν ἐπέδειξεν αὐτοῖς τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας.
Ἔτι δὲ ἀπιστούντων αὐτῶν ἀπὸ τῆς χαρᾶς καὶ θαυμαζόντων εἶπεν αὐτοῖς· ἔχετέ τι βρώσιμον ἐνθάδε; Οἱ δὲ ἐπέδωκαν αὐτῷ ἰχθύος ὀπτοῦ μέρος καὶ ἀπὸ μελισσίου κηρίου, καὶ λαβὼν ἐνώπιον αὐτῶν ἔφαγεν.
Εἶπε δὲ αὐτοῖς· οὗτοι οἱ λόγοι οὓς ἐλάλησα πρὸς ὑμᾶς ἔτι ὢν σὺν ὑμῖν, ὅτι δεῖ πληρωθῆναι πάντα τὰ γεγραμμένα ἐν τῷ νόμῳ Μωυσέως καὶ προφήταις καὶ ψαλμοῖς περὶ ἐμοῦ.
Τότε διήνοιξεν αὐτῶν τὸν νοῦν τοῦ συνιέναι τὰς γραφάς, καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὅτι οὕτω γέγραπται καὶ οὕτως ἔδει παθεῖν τὸν Χριστὸν καὶ ἀναστῆναι ἐκ νεκρῶν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ, καὶ κηρυχθῆναι ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ μετάνοιαν καὶ ἄφεσιν ἁμαρτιῶν εἰς πάντα τὰ ἔθνη, ἀρξάμενον ἀπὸ Ἱερουσαλήμ. Ὑμεῖς δέ ἐστε μάρτυρες τούτων.
Καὶ ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ πατρός μου ἐφ᾿ ὑμᾶς· ὑμεῖς δὲ καθίσατε ἐν τῇ πόλει Ἱερουσαλὴμ ἕως οὗ ἐνδύσησθε δύναμιν ἐξ ὕψους. Ἐξήγαγε δὲ αὐτοὺς ἔξω ἕως εἰς Βηθανίαν, καὶ ἐπάρας τὰς χεῖρας αὐτοῦ εὐλόγησεν αὐτούς.
Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εὐλογεῖν αὐτὸν αὐτοὺς διέστη ἀπ᾿ αὐτῶν καὶ ἀνεφέρετο εἰς τὸν οὐρανόν. Καὶ αὐτοὶ προσκυνήσαντες αὐτὸν ὑπέστρεψαν εἰς Ἱερουσαλὴμ μετὰ χαρᾶς μεγάλης, καὶ ἦσαν διὰ παντὸς ἐν τῷ ἱερῷ αἰνοῦντες καὶ εὐλογοῦντες τὸν Θεόν. Ἀμήν.

Μετάφραση στη νεοελληνική


Τις ημέρες εκείνες, εστάθηκε ο Ιησούς εις το μέσον και τους λέγει, «Ειρήνη υμίν». Καταληφθέντες

Αποστολικό Ανάγνωσμα της ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ, η απόδοσή του στην νεοελληνική

 Ο Ἀπόστολος Πράξεις Αποστόλων (α΄ 1-12)
Τὸν μὲν πρῶτον λόγον ἐποιησάμην περὶ πάντων, ὦ Θεόφιλε, ὧν ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς ποιεῖν τε καὶ διδάσκειν ἄχρι ἧς ἡμέρας ἐντειλάμενος τοῖς ἀποστόλοις διὰ Πνεύματος Ἁγίου οὓς ἐξελέξατο ἀνελήφθη· οἷς καὶ παρέστησεν ἑαυτὸν ζῶντα μετὰ τὸ παθεῖν αὐτὸν ἐν πολλοῖς τεκμηρίοις, δι᾿ ἡμερῶν τεσσαράκοντα ὀπτανόμενος αὐτοῖς καὶ λέγων τὰ περὶ τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ.
Καὶ συναλιζόμενος παρήγγειλεν αὐτοῖς ἀπὸ Ἱεροσολύμων μὴ χωρίζεσθαι, ἀλλὰ περιμένειν τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ πατρὸς ἣν ἠκούσατέ μου· ὅτι Ἰωάννης μὲν ἐβάπτισεν ὕδατι, ὑμεῖς δὲ βαπτισθήσεσθε ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ οὐ μετὰ πολλὰς ταύτας ἡμέρας.
Οἱ μὲν οὖν συνελθόντες ἐπηρώτων αὐτὸν λέγοντες· Κύριε, εἰ ἐν τῷ χρόνῳ τούτῳ ἀποκαθιστάνεις τὴν βασιλείαν τῷ Ἰσραήλ; Εἶπε δὲ πρὸς αὐτούς· οὐχ ὑμῶν ἐστι γνῶναι χρόνους ἢ καιροὺς οὓς ὁ πατὴρ ἔθετο ἐν τῇ ἰδίᾳ ἐξουσίᾳ, ἀλλὰ λήψεσθε δύναμιν ἐπελθόντος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐφ᾿ ὑμᾶς, καὶ ἔσεσθέ μοι μάρτυρες ἔν τε Ἱερουσαλὴμ καὶ ἐν πάσῃ τῇ Ἰουδαίᾳ καὶ Σαμαρείᾳ καὶ ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς.
Καὶ ταῦτα εἰπὼν βλεπόντων αὐτῶν ἐπήρθη, καὶ νεφέλη ὑπέλαβεν αὐτὸν ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν. Καὶ ὡς ἀτενίζοντες ἦσαν εἰς τὸν οὐρανὸν πορευομένου αὐτοῦ, καὶ ἰδοὺ ἄνδρες δύο παρειστήκεισαν αὐτοῖς ἐν ἐσθῆτι λευκῇ, οἳ καὶ εἶπον· ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε ἐμβλέποντες εἰς τὸν οὐρανόν; Οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀναληφθεὶς ἀφ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανόν, οὕτως ἐλεύσεται, ὃν τρόπον ἐθεάσασθε αὐτὸν πορευόμενον εἰς τὸν οὐρανόν.
Τότε ὑπέστρεψαν εἰς Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ ὄρους τοῦ καλουμένου ἐλαιῶνος, ὅ ἔστιν ἐγγὺς Ἱερουσαλήμ, σαββάτου ἔχον ὁδόν.

Ἀπόδοση στη νεοελληνική:
Εἰς τὸ πρῶτον βιβλίον, ὦ Θεόφιλε, ἐμίλησα δι’ ὅλα, ὅσα ὁ Ἰησοῦς ἄρχισε νὰ κάνῃ καὶ νὰ διδάσκῃ,

Ερμηνεία της εικόνας της Αναλήψεως (Χρήστος Γκότσης)

Η ΑΝΑΛΗΨΙΣ

ορτή τς ναλήψεως εναι τό πισφράγισμα το λυτρωτικο ργου το Χριστο καί τό θριαμβευτικόν πιστέγασμα τν σων πραξεν Κύριος πέρ τν νθρώπων. πως λέγει τό Κοντάκιον τς ορτς: «Τήν πέρ μν πληρώσας οκονομίαν καί τά πί γς νώσας τος πουρανίοις, νελήφθης ν δόξ Χριστέ Θεός μν, οδαμόθεν χωριζόμενος, λλά μένων διάστατος καί βον τος γαπσί σε· γώ εμι μεθ᾿ μν καί οδείς καθ᾿ μν». Χριστός δηλαδή, πού εναι Θεός μας, νελήφθη ν δόξ, ταν συμφώνως πρός τό θεον σχέδιον συνεπλήρωσε καί λοκλήρωσε τά σα πέρ μν πραξεν. Ατά νωσαν τήν γν μέ τόν ορανόν, τούς νθρώπους μέ τόν Θεόν. νάληψις δέν σήμαινε βεβαίως καί χωρισμόν το Κυρίου πό τούς γαπημένους Του Μαθητάς. Μέ ατούς Διδάσκαλος παρέμεινεν νωμένος συμφώνως πρός τήν πόσχεσίν Του: «Καί δού γώ μεθ᾿ μν εμι πάσας τάς μέρας ως τς συντελείας το αἰῶνος. μήν» (Ματθ. 28, 20).
Τό ργον το Κυρίου μετά τήν νάληψίν Του ες τούς ορανούς συνέχισε καί συνεχίζει κκλησία. Ατή, μέ τήν δύναμιν πού τς δωκεν δρυτής της, διδάσκει, θαυματουργε, γιάζει καί σώζει τούς πιστούς. Ο πιστοί εναι διά τς κκλησίας καί ες τήν κκλησίαν νωμένοι μέ τόν ρχηγόν των.
Διά τήν κκλησίαν Του μίλησεν Κύριος ες τούς ποστόλους, ταν νεφανίζετο ες ατούς πί τεσσαράκοντα μέρας μετά τήν νάστασίν Του. πεσχέθη ες ατούς τήν πιφοίτησιν το γίου Πνεύματος, παρήγγειλε νά κηρύξουν τό Εαγγέλιον ες λην

Ανάληψη, η δοκιμασία του λογικού (Φώτης Κόντογλου)

Ο σημερινός άνθρωπος δεν έχει καμιά σχέση με το υπερφυσικό. Δεν πιστεύει πως υπάρχει τίποτα πέρα από τα φυσικά φαινόμενα, και πολύ περισσότερο δεν πιστεύει πως μπορεί να γίνει τίποτα έξω από τους φυσικούς νόμους. Όχι μοναχά ο άθρησκος άνθρωπος, μα κι αυτός που λέγει πως είναι Χριστιανός, κι αυτός δεν πιστεύει στα υπερφυσικά. Ο Χριστιανισμός έχει γίνει για πολλούς ένα σύστημα λογικό και ηθικό, ώστε να μην έρχεται σε αντίθεση με τη λογική τους. Ενώ η βάση της θρησκείας αυτής είναι το υπερφυσικό, οι σημερινοί Χριστιανοί κρατήσανε απ’ αυτή ό,τι δεν χρειάζεται την πίστη για να το παραδεχθούνε, κι ό,τι είναι αποκαλυπτικό το πετάνε ή το παρασιωπούνε.

Αλλά, αληθινός Χριστιανός δεν είναι κανένας αν δεν εξοικειωθεί με το θαυμαστό και το υπερφυσικό. «Δει υπέρ την επιστήμην δραμείν», όπως λέγει ο Πλωτίνος. Αλλά αυτό, για τους «λογικούς» ανθρώπους, είναι τρέλλα. Κατά την ελληνική φιλοσοφία θάτανε ανόητος ο άνθρωπος που θα περιφρονούσε τη λογική. Ο Δανός φιλόσοφος Κίρκεγκαρντ λέγει: «Το να πιστεύει κανένας εναντίον της λογικής είναι μαρτύριο». Η δίψα της γνώσης βασανίζει τον άνθρωπο. Για όποιον, με τη χάρη του Θεού, λυτρώθηκε απ’ αυτή τη δίψα, το να πιστεύει κάποια πράγματα που δεν τα παραδέχεται το λογικό του, όχι μοναχά δεν είναι μαρτύριο, αλλά λύτρωση από μια τυραννική δύναμη. Πιστεύει πως ο Θεός είναι αυτός η πηγή όλων των φυσικών νόμων, κι όχι σκλάβος τους. Ο αληθινός Χριστιανός γίνεται θεός κατά χάριν και παίρνει την ελευθερία των τέκνων του Θεού, και γι’ αυτό κι εκείνος με την πίστη ξεσκλαβώνεται από τους φυσικούς νόμους. Χριστιανός δεν μπορεί να είναι ένας άνθρωπος που πιστεύει σ’ έναν θεό σκλαβωμένον από την ανάγκη, όπως πιστεύανε οι αρχαίοι. Αυτή είναι ψεύτικη πίστη σ’ έναν θεό ψεύτικο. Αν άκουγε ο Αριστοτέλης τα λόγια που είπε ο απόστολος

Σάββατο, 24 Μαΐου 2014

Κυριακή του Τυφλού και το Αποστολικό Ανάγνωσμα της Κυριακής, η απόδοσή του στην νεοελληνική

 ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΕΔΩ: http://radioimchalk.blogspot.gr/2011/05/blog-post_28.html

(Β´ Κορ. δ´ 6-1)
Αδελφοί, ὁ Θεὸς ὁ εἰπὼν ἐκ σκότους φῶς λάμψαι, ὃς ἔλαμψεν ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν πρὸς φωτισμὸν τῆς γνώσεως τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ ἐν προσώπῳ ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ. ῎Εχομεν δὲ τὸν θησαυρὸν τοῦτον ἐν ὀστρακίνοις σκεύεσιν, ἵνα ἡ ὑπερβολὴ τῆς δυνάμεως ᾖ τοῦ Θεοῦ καὶ μὴ ἐξ ἡμῶν, ἐν παντὶ θλιβόμενοι ἀλλ᾿ οὐ στενοχωρούμενοι, ἀπορούμενοι ἀλλ᾿ οὐκ ἐξαπορούμενοι, διωκόμενοι ἀλλ᾿ οὐκ ἐγκαταλειπόμενοι, καταβαλλόμενοι ἀλλ᾿ οὐκ ἀπολλύμενοι, πάντοτε τὴν νέκρωσιν τοῦ Κυρίου ᾿Ιησοῦ ἐν τῷ σώματι περιφέροντες, ἵνα καὶ ἡ ζωὴ τοῦ ᾿Ιησοῦ ἐν τῷ σώματι ἡμῶν φανερωθῇ. ᾿Αεὶ γὰρ ἡμεῖς οἱ ζῶντες εἰς θάνατον παραδιδόμεθα διὰ ᾿Ιησοῦν, ἵνα καὶ ἡ ζωὴ τοῦ ᾿Ιησοῦ φανερωθῇ ἐν τῇ θνητῇ σαρκὶ ἡμῶν. ῞Ωστε ὁ μὲν θάνατος ἐν ἡμῖν ἐνεργεῖται, ἡ δὲ ζωὴ ἐν ὑμῖν. ῎Εχοντες δὲ τὸ αὐτὸ πνεῦμα τῆς πίστεως κατὰ τὸ γεγραμμένον, «᾿Επίστευσα, διὸ ἐλάλησα», καὶ ἡμεῖς πιστεύομεν, διὸ καὶ λαλοῦμεν, εἰδότες ὅτι ὁ ἐγείρας τὸν Κύριον ᾿Ιησοῦν καὶ ἡμᾶς διὰ ᾿Ιησοῦ ἐγερεῖ καὶ παραστήσει σὺν ὑμῖν. Τὰ γὰρ πάντα δι᾿ ὑμᾶς, ἵνα ἡ χάρις πλεονάσασα διὰ τῶν πλειόνων τὴν εὐχαριστίαν περισσεύσῃ εἰς τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ.

Απόδοση σε απλή γλώσσα 
Εκεῖνες τὶς ἡμέρες, οἱ ἀπόστολοι ποὺ εἶχαν διασκορπιστεῖ ἀπὸ τὰ ῾Ιεροσόλυμα, μετὰ τὸν διωγμὸ ποὺ ἀκολούθησε τὸν λιθοβολισμὸ τοῦ Στεφάνου, ἔφτασαν ὣς τὴ Φοινίκη, τὴν Κύπρο καὶ τὴν ᾿Αντιόχεια. Σὲ κανέναν δὲν κήρυτταν γιὰ τὸν Χριστὸ παρὰ μόνο στοὺς ᾿Ιουδαίους.

Παρασκευή, 23 Μαΐου 2014

Βιβλιοπαρουσίαση




Η Ιερά Μητρόπολις Χαλκίδος ευρίσκεται στην ευχάριστη θέση να αναγγείλει στον ευσεβή Λαό της Ιεράς Μητροπόλεως ότι εξεδόθη ένα ακόμη βιβλίο, το οποίο απευθύνεται σε μικρά παιδιά και αναφέρεται στον μεγάλο Άγιο της Εκκλησίας μας Ιωάννη τον Ρώσο, του οποίου το άφθαρτο ιερό σκήνωμα, ως πολύτιμο θησαυρό διαφυλάσσει η Τοπική μας Εκκλησία.
Το βιβλίο αυτό, πόνημα της εκλεκτής συγγραφέως κ. Φωτεινής Νικολάου, εξεδόθη από τις Εκδόσεις ΑΘΩΣ-ΠΑΙΔΙΚΑ, περιέχει τον βίο του Οσίου Ιωάννου του Ρώσου και κοσμείται από θαυμάσια σχέδια της Αγγελικής Δελεχά, στα οποία υπάρχουν και χρωμοσελίδες, για να χρωματίζουν τα παιδιά.
Η συγγραφέας κ. Φωτεινή Νικολάου, παραχώρησε όλα τα δικαιώματα της από την πώληση του βιβλίου, για την ενίσχυση του Εκκλησιαστικού Ορφανοτροφείου Αρρένων της Ιεράς μας Μητροπόλεως στη Χαλκίδα, το Διοικητικό Συμβούλιο του οποίου, υπό την Προεδρία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Χαλκίδος κ. Χρυσοστόμου, θερμότατα την ευχαριστεί γι’ αυτή της την προσφορά.
Όσοι επιθυμούν να προμηθευθούν το βιβλίο, μπορούν να το αναζητήσουν στο Βιβλιοπωλείο της Ιεράς Μητροπόλεως Χαλκίδος (Αβάντων 32 - Χαλκίδα, τηλ. 22210.79217).




ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΧΑΛΚΙΔΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΣΙΟ ΙΩΑΝΝΗ ΤΩΝ ΡΩΣΣΟ


Η Ιερά Μητρόπολις Χαλκίδος ευρίσκεται στην ευχάριστη θέση να αναγγείλει στον ευσεβή Λαό της Ιεράς Μητροπόλεως ότι  η Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος είχε την ευγενή καλοσύνη να προβεί στην επανέκδοση του πονήματος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ. Χρυσοστόμου, το οποίο αφορά στον μεγάλο Άγιο της Εκκλησίας μας Ιωάννη τον Ρώσο, του οποίου το άφθαρτο ιερό σκήνωμα, ως πολύτιμο θησαυρό διαφυλάσσει η Ιερά Μητρόπολις Χαλκίδος.
Το βιβλίο αυτό αποτελεί την μεταπτυχιακή εργασία του Σεβασμιωτάτου, την οποία για πρώτη φορά εξέδωσε, με πρόταση του αειμνήστου Μητροπολίτου Χαλκίδος κυρού Χρυσοστόμου του Α΄, το Ιερό Προσκύνημα του Οσίου Ιωάννου, το έτος 2000.
Η δεύτερη έκδοση είναι βελτιωμένη και επηυξημένη και ιδιαίτερα επιμελημένη. Περιλαμβάνει σπουδαία στοιχεία για το βίο του Οσίου, το ιερό του λείψανο, την περιπέτεια της μεταφοράς του ιερού λειψάνου από τη Μ. Ασία στην Εύβοια, με πολλές μαρτυρίες ανθρώπων που συνταξίδευσαν με τον άγιο, τα αφορώντα στον Ιερό Ναό του, τόσο στη Μ. Ασία, όσο και στην Εύβοια, τις Ιερές Εικόνες και τα κειμήλια, τις ακολουθίες του Οσίου, καθώς και τα του Ιερού Προσκυνήματος. Υπάρχει και πλούσιο φωτογραφικό υλικό, από την Μικρά Ασία και το Νέο Προκόπιο.
Όσοι επιθυμούν να προμηθευθούν το βιβλίο, μπορούν να το αναζητήσουν στο Βιβλιοπωλείο της Ιεράς Μητροπόλεως Χαλκίδος (Αβάντων 32 - Χαλκίδα, τηλ. 22210.79217) ή στο Ιερό Προσκύνημα του Οσίου Ιωάννου του Ρώσσου (Νέο Προκόπιο Ευβοίας, τηλ. 22270.41209 και 41462) και φυσικά και στο Βιβλιοπωλείο της Αποστολικής Διακονίας στην Αθήνα (Δραγατσανίου 2, 10559 Αθήνα, τηλ. 210.3310977 και 210.3228637).

Πέμπτη, 15 Μαΐου 2014

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ



        ΧΡΙΣΤΟΣ  ΑΝΕΣΤΗ !!!                                                         
ΟΡΘΟΔΟΞΗ  ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ
ΔΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ  ΑΡ.Φ.  61 ΜΑΪΟΣ – ΙΟΥΝ.  2014 / Διανέμεται  δωρεάν. ΕΚΔΟΣΕΙΣ  ΠΥΡΣΟΣ.
Γράφει καί ἐπιμελεῖται(Δυνάμει Θεοῦ)ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Α.ΚΛΕΙΔΩΝΙΑΡΗ Εκπ/κός 
ΤΗΛ.-FAX: 22210-29549  Κ.Τ. 6936773200 
e-mail:  eklidoniari@gmail. com    καί    elklidon@otenet.gr
ἱστοσελίδα μου: www.antilaloiorthodoxias. blogspot. .com Βίντεο: Youtube Eleftheria Kleidoniari

ΖΩΗΦΟΡΑ  ΡΗΜΑΤΑ
        ΚΥΡ. ΑΓ. ΠΑΤΕΡΩΝ Α ΟΙΚ. ΣΥΝΟΔΟΥ. ( Ιωαν. ιζ ,1–13)

                                    ΕΝΟΤΗΤΑ.
«Πάτερ  άγιε, τήρησον  αυτούς  εν τω  ονόματί σου, ω δέδωκάς  μοι, ίνα  ώσιν  εν  καθώς  ημείς». ( Ιωαν.  ιζ΄, 11).Ο Κύριος, κατά την αρχιερατική Του προσευχή, υποβάλλει στον Θεό Πατέρα το αίτημα της διατήρησης της ενότητας των μαθητών και κατ’ επέκταση των χριστιανών καθολικά. Ζητεί να έχουν  ενότητα  πίστεως στο Όνομά Του. Ζητεί να είναι ενωμένοι, ως ένας, όπως εκείνοι, «ίνα ώσιν εν καθώς ημείς».
            Η Τριαδική ενότητα είναι δεδομένη. Υπάρχει αλληλοπεριχώρηση αγα-πωμένων προσώπων : Του Πατέρα, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Υπάρχει αδιάσπαστη ενότητα Προσώπων, αδιάπτωτη αγάπη, αληθινή ελευθερία κάθε Προσώπου.
            Η κοινωνία  του ανθρώπου με τον Τριαδικό Θεό συνεπάγεται τη βίωση της Αγιοτριαδικής ενότητας. Η κοινωνία του ανθρώπου με την Τριαδική Θεότητα εχέγγυο της γνησιότητας της ανθρώπινης ενότητας. Άνθρωποι συνδεδεμένοι με τον Χριστό, είναι και άνθρωποι ενωμένοι μεταξύ τους. Η αγάπη του Χριστού συνέχει άρρηκτα τους ανθρώπους.Η ορθόδοξη ασκητική ζωή και η συμμετοχή στη λατρευτική και Μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας, συνιστούν ως επακόλουθο την ενότητα. Η επίτευξη, της κάθαρσης της καρδιάς από τα πάθη, του φωτισμού του νου από τη ζόφωση, της θεωρίας του Θεού, δηλ. της  θέωσης, εξασφαλίζουν την ενότητα. Η βίωση της άσκησης και  της μετάνοιας συνεπάγεται και τη βίωση της άκτιστης ενέργειας του Θεού, της διαπροσωπικής  ενότητας.
            Οι Άγιοι Πατέρες έζησαν κοινά, δίδαξαν κοινά και αναδείχθηκαν γνήσιοι φορείς της Παραδόσεως, της αδιάλειπτης δηλ. ενέργειας του Παναγίου Πνεύματος στην Εκκλησία. Ο Χριστός κοινός σύνδεσμος όλων των  Αγίων, γι’ αυτό και οι διδαχές τους είναι αδιαφοροποίητες και αναλλοίωτες.
Η κοινωνία, λοιπόν, με την Αγία Τριάδα σηματοδοτεί και την πραγματική κοινωνία και ενότητα των χριστιανών.-
                   

ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ  ΑΓΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗΣ

                 14/5 ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗΣ, ο χρυσοχόος.
Στο λειμώνα του Παραδείσου, υπάρχουν εμφυτευμένα πολυποίκιλα μυρίπνοα άνθη. Μυριάδες οικείοι του Θεού ζουν κι ευφραίνονται την ατελεύτητη δόξα Του.Όλοι γενναίοι Αγωνιστές, ανδρείοι πολεμιστές ορατών και αοράτων δυνάμεων, κατακτούν  αρετές, κερδίζουν νίκες και τροπαιούχοι οδηγούνται στον Αγωνοθέτη Κύριο.
Θαυμάζουμε την αδιασάλευτη πίστη τους, τη διάπυρη αγάπη τους, τη βέβαιη ελπίδα τους, το ανδρείο του φρονήματος, το αμετάθετο της γνώμης τους. Όλοι στεφανηφόροι απολαμβάνουν την Αιωνιότητα.
Ανάμεσά τους ο καλλίνικος Νεομάρτυρας Ιωάννης. Πατρίδα του είναι η Σούμνα της Βουλγαρίας. Γνωρίζει το Χριστό, πιστεύει στο Χριστό και  ζει για το Χριστό.Στο σώμα ωραίος. Στην ψυχή ακόμη ωραιότερος. Στην πίστη σταθερός. Στην αγάπη θερμός.
Πολύ νέος, δεκαοκτάχρονο παλικάρι, εισέρχεται στον μαρτυρικό αγώνα για την πίστη. Αθλεί γενναία, ανδραγαθεί περίφημα, νικάει τελεσίδικα και θυσιάζεται για τον Λυτρωτή του.
Είναι χρυσοχόος στην τέχνη. Απέναντι από το εργαστήριό του σπίτι αλλο-θρήσκων. Η κόρη του Τούρκου βλέπει τον καλλίμορφο Ιωάννη, τον ερωτεύεται παράφορα και μηχανεύεται σατανικό τρόπο για να πετύχει του σκοπού της.Από την πόρτα του σπιτιού της φωνάζει τον Ιωάννη να της πάρει μέτρο για ένα δακτυλί-δι.Πάραυτα τον τραβάει με δύναμη μέσα στο σπίτι της. Ο ενάρετος νέος αντιστέκεται δυναμικά και η κόρη πέφτει στο έδαφος.
Αμέσως η αγάπη της μεταβάλλεται σε σφοδρό μίσος. Φωνάζει έντονα και συκοφαντεί τον Ιωάννη για βιασμό. Οι Αγαρηνοί αμέσως τον οδηγούν στον Κριτή. Η απόφαση εκδίδεται: «΄Η τουρκεύει και παντρεύεται την κόρη, ή δέρνεται μέχρι θανάτου».
Ο πιστός δούλος του Χριστού δηλώνει, ότι «προτιμάει το θάνατο και δεν αρνιέται τον Κύριό του». Οι προτροπές δελεαστικές, αλλά και οι ενστάσεις αταλάντευτες. Ο αφοσιωμένος νέος δείχνει τη φρόνηση και τη σωφροσύνη, την ανδρεία και τη δικαιοσύνη, που τον διακρίνουν.Γνωστοποιεί τη μόνιμη ελπίδα στην Αιωνιότητα, τη βαθειά πίστη στον Μόνο αληθινό Θεό, την ένθερμη αγάπη στο Χριστό.
Η απόφαση λαμβάνεται κι εκτελείται. Θάνατος από δαρμό. Δέρνεται ανήλεα μέχρι, που πέφτουν τα νύχια των ποδιών. Δένεται από τις μασχάλες με σχοινί και κρεμάται. Υπομένει και μεγαλύνει τον Κύριο. Φυλακίζεται και πάλι κρεμάται. Κολακεύεται και απειλείται, αλλά παραμένει απτόητος. Φυλακίζεται και κρεμάται για τρίτη φορά. Η διακήρυξη ίδια: «Χριστιανός είμαι, δεν τουρκεύω!» Η αδιαλλαξία του εξοργίζει τους δημίους. Στήνουν μάγκανο κάτω από το κρεμασμένο σώμα του και κατακόβουν τις σάρκες. Οι πόνοι δριμείς. Η πίστη αταλάντευτη. Η αγάπη διακαής. Σχίζουν την κοιλιά του και βγάζουν από τον ομφαλό δυό λουριά. Ρίχνουν αλάτι στις πληγές και τον καίνε με αναμμένα κεριά.Η σκληροκαρδία τους εμφανής, αλλά και η καρτερία του θαυμαστή. Δένουν στην κεφαλή του με σχοινιά κότσια και την σφίγγουν με δυό ξύλα. Οι πόνοι αφόρητοι, αλλά το φρόνημα αδούλωτο. Άκαμπτος μέχρι τέλους δέχεται τον αποκεφαλισμό και παραδίδει την ψυχή του πάλλευκη στον Κύριο, στις 14 Μαϊου 1802, για να λάβει το έπαθλο της νίκης.-